เปนความใฝ่ฝันมาน๊าน..นานว่า มีโอกาสจะไปเที่ยวให้ได้เลยทั้งสมุย และหมู่เกาะอ่างทอง  ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี

    แระวันนี้ก้อมาถึง..การเดินทางที่ยาวนาน เพราะคราวนี้พาน้อง ๆ ไปหมดออฟฟิศ  เลยไม่สามารถเอาเปรียบลูกน้องโดยการขึ้นเครื่องเหมือนเวลาบินไปแด๊ะ ๆ ที่อื่นเอง  แต่ก้อถือว่า..คุ้มมากมาย  สวยเหมือนที่คิดไว้จิง ๆ สนุกสนานกะการขึ้นผาสลัดไดไปชมวิวสูงสุด   เห็นธรรมชาติจากที่ห่างหายมานาน  3 วัน 2 คืน บนเกาะวัวตาหลับ  ช่างแสนวิเศษ  แม้ว่าค่าอาหารการกินแพงกว่าโรงแรม 5 ดาว  แต่เข้าใจคับ..กว่าเค้าจานำข้ามน้ำข้ามทะเลมายากอยู่
   
    พอข้ามฝั่งมาที่เกาะสมุย เพื่อค้างคืนเพียง 1 คืน ก่อนกลับกรุงเทพฯ  ก้อมาเจอแจ๊คพอตจนได้  โดยการมีไอ้วายร้ายตัวไหนก้อม่ะรู้ปีนเข้าห้องพัก 1 ใน 5 ห้องที่เปิดจองไว้  มันถือโอกาสตอนออกไปทานข้าวเย็นที่ร้านเสบียงเล  เป็นร้านที่อร่อยและขึ้นชื่อที่นั่น  เพียงแค่ 2 ชม.ก้อกลับที่พักแล้ว 
     มาถึงมือถือของเรา 2 เครื่อง กับ Notebook ของลูกน้องที่ชาร์ทไฟไว้ได้อันตรธานไปเสียแล้ว  ต้องแจ้งตำรวจให้วุ่นวายกันไปหมดจนลืมไปเลยว่า..เป็นวันเกิด  มิน่าหล่ะตำรวจพูดภาษาอังกฤษคล่องเชียว  เพราะเค้าบอกว่า..อาชญกรรมที่นี่ผู้ต้องหาครึ่งนึงเป็นชาวต่างชาติ และคดีลักทรัพย์นี่..มีทุกวัน ๆ ละ 2 คดี ขึ้นไป

     ถึงว่า..ตะหงิด ๆ ตั้งแต่ตอนไปข้ามเรือเฟอร์รี่แระ  ไปถึงตั้งแต่ตี 4 ครึ่ง กลับเอารถข้ามไปด้วยไม่ได้ ต้องจอกทิ้งไว้ที่ท่าเรือ  เพราะคิวเต็ม  นั่นคือคำตอบพนักงาน  และระหว่างทางที่เดินจากรถไปสำนักงานของเรือเฟอร์รี่นั่น  มีแม่ค้ามาบอกว่า..ต้องให้ค่านายหน้าสิ คันละ 500 จาได้เข้าคิวข้ามไปเลย  ตอนโทรมาถามพนักงานมันไม่เห็นแนะนำว่าต้องจองเลย  มีแต่มข้ามาได้เลยค่ะ  และก้อเห็นแม่ค้านั่นน่ะแหล่ะ  เดินจ่ายตังค์ไปมาซื้อตั๋วเข้า ๆ ออก   โดยความหมั่นไส้เลยยอมที่จาข้ามไปแต่คนกะของ  เพราะคิดว่าข้ามไปคงไม่ค่อยได้ไปไหน  หรือถ้าไปก้อไปเช่ารถเอาที่นั่นละกัน
    และแล้วก้อได้เช่ารถ  โดยคนที่ให้เช่าเอาเปรียบสุดชีวิต  รถแทบไม่ได้ใช้กลับเรียกค่าน้ำมันเพิ่มอีก 400 บาท เซ็งเข้าไปอีก  แถมไม่มีน้ำใจในการยกข้าวของขึ้นหรือลงจากรถแม้แต่นิดเดียว
    แวะทานข้าว(ข้างทาง)มื้อกลางวัน  เจอให้เป็นที่ระลึกอีก 1 ที่  คือกะฟันซะให้คอขาดว่างั้น  ข้าวเปล่า จานละ 15 บาท จานเท่าแมวดม  เป๊ปซี่ 8 บาทบ้านเรา เค้าคิด 15 บาท น้ำแข็งเปล่า 2 บาท/แก้ว  ตกลงเราอยู่ต่างประเทศหรือว่าเมืองไทยกันแน่เนี่ย เบ็ดเสร็จไปกินเสบียงเลอีกมื้อยังคุ้มกว่า

กลายเป็นทริปที่ประทับใจไปตลอดชีวิต..แระมีโอกาสก้อคงไปอีก  ทีนี้จาแวะเซเว่นอย่างเดียวเลย เชอะ..ออออ